O, cóż jest piękniejszego niż wysokie drzewa,
W brązie zachodu kute wieczornym promieniem,
Nad wodą, co się pawich barw blaskiem rozlewa,
Pogłębiona odbitych konarów sklepieniem” –

Po ostatnich czterech dniach kołaczą mi w głowie te słowa Leopolda Staffa, z wiersza „Wysokie drzewa”. Kolejny raz sprawdziliśmy, że odcięcie się do tzw. świata zewnętrznego wpływa doskonale na jasność umysłu, a tym samym na oddzielenia spraw ważnych od najzwyklejszych bzdurą. Continue Reading…